Door de jaren heen heb ik me, in mijn werk, steeds meer gericht op het DOEN, het hard werken, en steeds minder op theoretiseren. Want laten we eerlijk wezen, tenslotte ben jij, als kunstenaar de enige die dat witte doek moet omzetten in een schilderij.

Als het daar nu over gaat, over het DOEN, ja dat impliceert dat ik veel in mijn atelier ben. Het is een soort ascese. Een uurtje in de maand er voor vrijmaken is er voor mij dus niet bij. Want voor mij is schilderen een proces. In proces zit het woord beweging. Het heeft geen eind, geen afbakening. Zoals het leven altijd in beweging is. Deze twee, schilderen en leven sluiten naadloos op elkaar aan.

Ik wil een persoonlijke beeldtaal gebruiken en dat tot uiting brengen op het doek. Dat is een andere instelling dan na-apen wat voorhanden is. Voorbeeld: Een poes is al mooi. Maak hem niet exact nog eens zo op het doek. Dat voegt niets toe. Daarom is mijn werkwijze zo: Ik persoonlijk hoef geen gevecht meer aan te gaan met een paar potjes en pannetjes (een stilleven). Het gevecht of ik die potjes in december nog meer waarheidsgetrouw op het doek krijg dan in januari van dat jaar. Die waarheid laat ik lekker in het midden.

Waar ik me op concentreer? Aangezien het leven me geleerd heeft dat er een waarheid is waar een werkelijkheid achter ligt, ben ik meer op zoek naar die werkelijkheid. Ik wil dus mensen, gebeurtenissen, dingen, schilderen zoals ze voor mij in werkelijkheid overkomen. Niet hun buitenkant. Tegenwoordig schilder ik daarom vaak ”BLIND” d.w.z. ik denk aan iemand of aan een bepaalde situatie, sluit mijn ogen, realiseer me hoe dat voelt en zet het blind op doek met b.v. houtskool. Daarna volgt het “afschilderen” met open ogen. Verder strooi ik Zeggingskracht, Boeiende kleurschakering, Interessante vormen, Zelfkritiek, Compositie en Ritme op mijn palet. Daar doop ik mijn penseel in. En maak daarna mijn eigen KARAKTER-istieke verhaal op het doek.

Een kunstenaar heeft eens wat ik maak Taferelen genoemd. Ik wil fantasie ontwikkelen. Dat moet zegevieren. Communicatie en Directheid. Nuanceren!! En aarzelend voeg ik er visie aan toe. Mijn wens is: Wat ik maak naadloos aan te laten sluiten op mijn eigenheid, zonder opsmuk. Of dat communiceert met de kijker?? Ik hoop het van harte.

Voorbeelden, idolen? Nee. Wel kunstenaars die indruk op me gemaakt hebben: Anton Mauve,  Roger Raveel, Pollock, Karel Appel, Fon Clement, Kees Verweij e.a. Één pak ik er tussenuit en wel Anton Mauve. Over hem heb ik in de tijd dat ik op de Academie voor beeldende Kunsten in Nunspeet was een scriptie gemaakt. Zijn ontroerende zoektocht naar het lichtste licht en zijn uiterst gevoelige lijnen, die hij zo trefzeker en authentiek wist neer te zetten, raakt mij in m’n hart. Wat hij deed kon alleen ontstaan uit liefde. En die is voor een kunstenaar onontbeerlijk. 

Enkele tentoongestelde schilderijen   (klikken op schilderijen geeft groter beeld) :